درود بر شما سرمه عزیز هروقت سفر می رم، و تصمیم می گیرم از نت خبری نداشته باشم، تو راه برگشت به این فکر می کنم که الان دلم می خواد، بعد از پی ام اس، به چه صفحه ای سر بزنم.
premenstrual syndrome را کسر بزرگی از زنان تجربه می کنند. برای من در همان ماه های ابتدایی بلوغ شروع شد، با دوره های فرساینده ای از خستگی، خشم و احساس ناکامی. بزرگتر که شدم این دوره ها گسترده شد به همه ی روزهای یک ماه، به همه ی ماه های یک سال و به همه سال های یک عمر، و ... از من به یک نسل : یک نسل خستگی، خشم و احساس ناکامی. حالا خیال می کنم زندگی همه ما PMS ی است که در فواصل کوتاهش گاهی می خندیم. قول نمی دهم فقط از خنده ها بنویسم.
4 نظرات:
گاه شدیداً غبطه میخورم به حالتان: کاش نویسندهی اینها من بودم.
درود بر شما سرمه عزیز
هروقت سفر می رم، و تصمیم می گیرم از نت خبری نداشته باشم، تو راه برگشت به این فکر می کنم که الان دلم می خواد، بعد از پی ام اس، به چه صفحه ای سر بزنم.
پاینده باشید و سلامت و شاد
درد مشترک
همان ناشناس راست می گوید و دیگر هیچ
ارسال يک نظر