premenstrual syndrome را کسر بزرگی از زنان تجربه می کنند. برای من در همان ماه های ابتدایی بلوغ شروع شد، با دوره های فرساینده ای از خستگی، خشم و احساس ناکامی. بزرگتر که شدم این دوره ها گسترده شد به همه ی روزهای یک ماه، به همه ی ماه های یک سال و به همه سال های یک عمر، و ... از من به یک نسل : یک نسل خستگی، خشم و احساس ناکامی. حالا خیال می کنم زندگی همه ما PMS ی است که در فواصل کوتاهش گاهی می خندیم. قول نمی دهم فقط از خنده ها بنویسم.
1 نظرات:
اینجا هنوز چراغ هایی روشن هست
ارسال يک نظر